Anneme Mektup

Anne cocuk ormanda

Sevgili Anneciğim;

Hep diyorsun ya «büyüyünce yaparsın» diye, aslında anneler her ne kadar çocuklarının onlara bağımlı olmasından şikayet etseler de bir yandan onların büyümesini hiç istemez, küçük kuzuları hep küçük kalsın, yanı başlarından ayrılmasın isterlermiş. Aslında biliyor musun benim de bazen kafam karışmıyor değil bu konuda. Mesela öğretmenim okulda bana, «sen artık büyüdün, bunu tek başına yapabilirsin» diyor, oysaki onun yapabileceğimi söylediği şeyleri sen hep benim yerime yapıyorsun. Evde hayat kesinlikle daha kolay itiraf etmeliyim. Ancak sen birçok şeyi benim yerime yapıp, beni en ufak tehlikelerden bile gözün gibi korumaya devam ettiğin sürece ben ayaklarımın üzerinde durmakta çok zorlanacağım ve senden ayrı kaldığım zamanlarda başımın çaresine bakmak hiç de kolay olmayacak benim için.

Büyümek hem heyecan verici hem de bazen korkutucu geliyor bana. Sürekli daha önce hiç yapmadığım şeyler yapmak durumunda kalıyorum, devamlı öğreniyorum, hatalar yapıyorum, bazen çok mutlu, bazen ise çok üzgün olabiliyorum. Biliyorum, birçok şeyi sana ve babama göre hala çok yavaş yapıyorum, ama benim kendimi geliştirmeme ne kadar izin verir ve sabırlı olursan ben de bir o kadar hızlanır ve birçok şeyi daha iyi yapabilirim ve senden ayrı, tek başıma kaldığım zamanlarda başımın çaresine daha iyi bakabilirim.

Hem sen benim risk almama, inisiyatif kullanmama ne kadar çok izin verirsen benim kendime olan güvenim o kadar artar ve yeni durumlarla karşılaştığımda pratik çözümler üretebilirim. Ancak sen beni tehlikelerden fazlasıyla korur ve kollar, başıma en ufak bir şey bile gelmesine izin vermezsen, sen yanımda olmadığında karşılaştığım bir sorunu nasıl çözeceğimi bilemem, elim ayağıma dolaşır. Sen beni fazlasıyla koruyup kollarken aslında bana iyilik ettiğini düşünürken, ilerde hayatta başıma gelen olaylar karşısında daha fazla üzülmeme neden oluyor olabilirsin, bunu istemeyeceğini çok iyi biliyorum. Senin gibi güçlü olmamı istiyorsan, bırak üstüm kirlensin, dizimde yara izleri olsun, arkadaşlarımla sorunlar yaşayayım, öğretmenim beni uyarsın. Çünkü ben ancak bu şekilde hayatla baş etmeyi öğrenebilirim. Sen tüm bunların başıma gelmemesi için çabalarsan bu dediklerimden biri er ya da geç başıma geldiğinde bazı şeyleri öğrenmem için çok geç olabilir.

Bana büyümek ve kendi ayakları üzerinde durabilen bir birey olmak konusunda destek olursan eminim hayatım oldukça kolaylaşacaktır. Aslında sen benim gözümde hep bir süper kahraman gibisin, ama duyduğuma göre anneler de çocukları büyürken kaygılı olabiliyorlarmış, sen de benim için daha az kaygılanıp, endişelerini bana fazla yansıtmamaya çalışırsan işler hepimiz için daha kolay olacaktır.

Seni çok seven ve büyümekte olan çocuğun

 

Uzman Gelişim Psikoloğu Gökçe Bilici

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s